Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

Μετέωρος

 







Ένας κύκλος της ζωής σου έκλεισε,

αμέσως ένας άλλος ανοίγει.

Το βλέμμα σου εκεί,

χαμένο στο άπειρο,

μετέωρο,

αναρωτιέσαι ποιος είναι αυτός που καθορίζει το αύριο σου;

Όχι εσύ!

Όσο και να το θέλεις,

είσαι ένα γρανάζι στην μηχανή του χρόνου,

που πρέπει να γυρίζει,

να παράγει έργο,

να προσπαθεί το αδύνατο να κάνει δυνατό,

να θυμίζεις πρώτα στον εαυτό σου,

αλλά και στους γύρω σου,

πως η ζωή είναι τόσο μικρή για να μην έχεις προσπαθήσει,

να κάνεις αυτό που πιστεύεις εσύ ότι είναι το σωστό.

Μετέωρος ;

Ναι, αλλά και αποφασισμένος ότι,

θα κάνω ότι μπορώ την ζυγαριά της ζωής μου προς το μέρος μου να κλίνω.

 

 

Παύλος Παυλίδης 11/10/202

 

 

 

Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2026

Υπομονή

 



Wanderer Above The Sea- Caspar David Friedrich 



 

Έκανα υπομονή,

το πλήρωμα του χρόνου δεν είχε έρθει,

δεν είχε γεμίσει το φεγγάρι,

ο ήλιος δεν είχε ανατείλει

χωρίς φως πως να κερδίσεις το σκοτάδι;

 

Έκανα υπομονή.

 

Όχι από αδυναμία μα από συνείδηση.

Η ανταριασμένη θάλασσα μου θύμιζε

πως αν εκραγώ

με δύναμη θα πέσω στα βράχια,

θα γίνω αφρός.

 

Θέλει μεγάλο σθένος να ξέρεις

πότε είναι η ώρα να κάνεις το σωστό,

θέλει μεγάλο σθένος να παλεύεις

 με τον άγνωστο σου εαυτό.

 

Μέρα με την μέρα ένωνα τα κομμάτια μου

για να γίνω όλο και πιο δυνατός.

 

Τώρα τα έχω ενώσει, νιώθω ήρεμος.

Ατενίζω το πέλαγος σε ένα καθάριο ουρανό.

 

 

Παύλος Παυλίδης 10/09/2026

Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Ωδή στην αγάπη

 


 






Μέσα από τα μάτια σου ταξιδεύω

σε μέρη απάτητα, αλαργινά

λάμπουν μες στο σκοτάδι,

με οδηγούν στα σκοτεινά.

 

Τα ξανθά σου τα μαλλιά τα χαϊδεύω,

σαν το μετάξι είναι απαλά

με την ανάσα σου αναπνέω,

σαν να παίρνω ανάσα, για πρώτη μου φορά.

 

Το γυμνό σου το κορμί το γυρεύω,

ξανά, ξανά και ξανά,

με τον έρωτα μας δραπετεύω

από του κόσμου τα δεινά.

 

Θα ήθελα κάτι να σου πω,

που δεν στο έχω ξαναπεί,

έψαχνα χρόνια την αγάπη

μα τώρα την βρήκα και είσαι εσύ.

 

 

Παύλος Παυλίδης 29/05/2026

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Γράμμα προς τον θάνατο

 





 

Το παιχνίδι της ζωής μου εσύ θα το κερδίσεις.


Έχεις τον χρόνο με το μέρος σου και την σιωπή,


αυτό σε κάνει πιο δυνατό.


Ξέρεις θα ήθελα δυο λόγια να σου πω.


Είσαι αθάνατος, τρέφεσαι με τον πόνο των άλλων και τα δάκρυα.


Σε λυπάμαι, οίκτο για σένα νιώθω δεν σε μισώ.


Δεν έχεις ζήσει ποτέ σου όμορφες στιγμές, δεν ξέρεις πως είναι να κρατάς

πρώτη φορά το παιδί σου όταν γεννιέται,


δεν έχεις κοιτάξει ποτέ κάποιον στα μάτια και να του πεις πεθαίνω για σένα.

να του πεις το σε αγαπώ,


δεν ξέρεις τι είναι τα δάκρυα χαράς, τι είναι να κάνεις έρωτα να γίνεσαι

ένα με τον άλλο και να μην είναι αρκετό.


Εσύ μόνο μια άχαρη σκιά είσαι που με ακολουθεί στο φως και στο σκοτάδι.


Δεν σε φοβάμαι μα σε σέβομαι, δεν σε φοβάμαι μα σε σκέπτομαι.


Θα σου πω γιατί…


Γιατί φοβάμαι ότι δεν θα προφτάσω να αφήσω το αποτύπωμα που θέλω στη γη.


Θέλω να δώσω αγάπη, τόσο πολύ που να μην είναι αρκετή.


Θέλω να ζητήσω μια τεράστια συγνώμη για όσους πλήγωσα χωρίς να το θέλω,


μα και ένα τεράστιο ευχαριστώ,

από τα λάθη μου έμαθα να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος ποιο είναι το λάθος ποιο είναι το σωστό.


Θέλω να φύγω με αξιοπρέπεια, αυτήν κάνω την ευχή.


Τελειώνοντας να σου πω και κάτι άλλο…


Όταν φύγω από αυτόν τον κόσμο είμαι σίγουρος ότι κάποιος σαν και εμένα θα ξαναγεννηθεί.

 

Παύλος Παυλίδης 22/01/2026