Το παιχνίδι της
ζωής μου εσύ θα το κερδίσεις.
Έχεις τον
χρόνο με το μέρος σου και την σιωπή,
αυτό σε
κάνει πιο δυνατό.
Ξέρεις θα
ήθελα δυο λόγια να σου πω.
Είσαι αθάνατος,
τρέφεσαι με τον πόνο των άλλων και τα δάκρυα.
Σε λυπάμαι, οίκτο
για σένα νιώθω δεν σε μισώ.
Δεν έχεις ζήσει
ποτέ σου όμορφες στιγμές, δεν ξέρεις πως είναι να κρατάς
πρώτη φορά
το παιδί σου όταν γεννιέται,
δεν έχεις κοιτάξει
ποτέ κάποιον στα μάτια και να του πεις πεθαίνω για σένα.
να του πεις
το σε αγαπώ,
δεν ξέρεις
τι είναι τα δάκρυα χαράς, τι είναι να κάνεις έρωτα να γίνεσαι
ένα με τον
άλλο και να μην είναι αρκετό.
Εσύ μόνο μια
άχαρη σκιά είσαι που με ακολουθεί στο φως και στο σκοτάδι.
Δεν σε
φοβάμαι μα σε σέβομαι, δεν σε φοβάμαι μα σε σκέπτομαι.
Θα σου πω
γιατί…
Γιατί φοβάμαι ότι δεν θα προφτάσω να αφήσω το αποτύπωμα που θέλω στη γη.
Θέλω να δώσω
αγάπη, τόσο πολύ που να μην είναι αρκετή.
Θέλω να
ζητήσω μια τεράστια συγνώμη για όσους πλήγωσα χωρίς να το θέλω,
μα και ένα τεράστιο ευχαριστώ,
από τα λάθη μου έμαθα να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος ποιο
είναι το λάθος ποιο είναι το σωστό.
Θέλω να φύγω
με αξιοπρέπεια, αυτήν κάνω την ευχή.
Τελειώνοντας να σου πω και κάτι άλλο…
Όταν φύγω
από αυτόν τον κόσμο είμαι σίγουρος ότι κάποιος σαν και εμένα θα ξαναγεννηθεί.
Παύλος
Παυλίδης 22/01/2026
