Αέρινη ματιά

Πως να αντισταθώ στην αέρινη ματιά σου

Ουράνιο τόξο που καθρεπτίζεται

Σε καθάρια λίμνη

Συνδετικός κρίκος τα συναισθήματα μας

Όσο πιο συμπαγή τόσο πιο μακριά

Φαντάζει η μοναξιά

Δοκιμασμένη συνταγή δεν υπάρχει

Για να βρείς την ευτυχία

Παρά μόνο η ικανοποίηση

Ότι πλησιάζουμε τα άπιαστα εγώ μας.

Παύλος Παυλίδης  15/01/2015

Μέσα σε στίχους

 

Μέσα σε στίχους θα χαθώ

Ξανά για να αποδράσω

Από την μιζέρια των καιρών

Και ίσως να σε φτάσω

Μέσα σε τοίχους θα διαβώ

Δείκτης  στον χρόνο θα ‘μαι

Θα σου φωνάζω σ’ αγαπώ

Ακόμα και αν κοιμάμαι

Πάψε να είσαι σιωπηλή

Σκιά που την αγγίζουν

Μην μένεις άλλο στα γιατί

Απόψε όλα γυρίζουν

Παύλος Παυλίδης  12/01/2015

Μάγισσα

Άγκυρα είσαι σε βυθό

Πλοίο χωρίς κατάρτι

Που το έπνιξε η θάλασσα

Και γέμισε αλάτι

Άγκυρα είσαι σε βυθό

Σκουριά έχεις απ΄ άκρη σε άκρη

Ήθελες την αγάπη μου

Χωρίς να δίνεις κάτι

Μάγισσα που κατέστρεφε

Ότι έβρισκε μπροστά της

Που σκόρπιζε τον πανικό

Σε κάθε άγγιγμα της

Μα έφυγα από εσένα μακριά

πέταξα στα ύψη

γαλάζιους βρήκα ουρανούς

μου έφυγε η θλίψη.

Τώρα είμαι ελεύθερος

Έσπασα τα δεσμά μου

Με πιάνω να ονειρεύομαι

Να ακούω την καρδιά μου

Παύλος Παυλίδης 10 /1 / 2015

Δύο Πλανήτες

Σαν αστροναύτης ψηλά πετώ

Στον έρωτα βλέπω το γιατρικό

Σαν καλικάντζαρος ή ξωτικό

Θα κάνω τα πάντα για να σε βρω

Σε όνειρα ψάχνω τα βραδινά

Το άγγιγμα σου και δυό φιλιά

Το μέλον μας βλέπω στον ουρανό

Δύο πλανήτες, εσύ και εγώ

Δεν θέλω αρμονία αυτή την στιγμή

Θέλω το πάθος όπως και εσύ

Εσύ το γρανάζι εγώ ο τροχός

Ο έρωτας είναι θεός φτερωτός

Παύλος Παυλίδης 6/01/2015

ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Σε ένα φαύλο κύκλο, σε ένα ατελείωτο τρίγωνο,

χάθηκαν οι επιθυμίες μου.

Πυροβολώντας το απόλυτο κενό,

ευνουχίστηκα στις μάταιες σκέψεις μου.

Σκάβω βαθιά μέσα στην άμμο,

μήπως βρω το άλλο μου εγώ.

Μα βρίσκω ένα πιστόλι

και στα χέρια μου γερά το κρατώ.

Ψάχνω μία έξοδο,

δεν θέλω να υποταχτώ.

Νιώθω ατελείωτη ασφυξία...

Γύρω μου βλέπω παντού βάλτους.

Δεν ζητώ τίποτα λιγότερο από την λύτρωση.

Πατάω με ευχαρίστηση την σκανδάλη.

Παύλος Παυλίδης 29 /12/2014


Επηρεασμένος από το έργο του Ίψεν Έντα Γκάμπλερ

ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΑΣ

Χαμαιλέοντας  είμαι,

αλλάζω χρώμα για να κρυφτώ

όχι από τους εχθρούς μου, αλλά από εμένα.

Ο ίδιος μου ο εαυτός είναι καμιά φορά,

ο χειρότερος μου εφιάλτης.

Ο άγνωστος εαυτός μου, πόσο με τρομάζει!!!

Μάταιο όμως όλο αυτό το παιχνίδι που κάνω,

γιατί όσο καλά και να κρυφτώ πάντα θα με βρω,

αφού ξέρω όλες μου τις κρυψώνες.

Τον εαυτό μου δεν ξέρω..

Να πω την αλήθεια, δεν ξέρω, αν θέλω να τον μάθω !!!

Δεν μένω απαθής στις εξελίξεις.

Από μακριά τις παρακολουθώ,

γιατί όταν τις βλέπω από κοντά,

μου φαίνονται βουνό τα προβλήματα του κόσμου.

Ίσως ένα από αυτά να είμαι και εγώ.

Ίσως μια μέρα να μην χρειάζεται να αλλάξω χρώμα.

Μπορεί να ξημερώσει μια μέρα, μία μέρα διαφορετική,

όπου να μπορώ να κοιταχτώ με άνεση στον καθρέπτη.

Ίσως όμως τότε να μην με αναγνωρίσω!!!

Παύλος Παυλίδης 27/12/2014

ΦΥΓΟΠΟΝΟΣ

 

Με είπες φυγόπονο χωρίς καμία δυσκολία.

Δεν ήξερες όμως, πόσο είχα τρομάξει,

όταν κατάλαβα πόσο μακριά είχαμε φτάσει

ο ένας από τον άλλον.

Οδηγός ήμουνα που έτρεχε να προλάβει το καράβι στο λιμάνι,

αλλά είδε τους κάβους να λύνονται...

Ανήμπορος !!!

Μετά το καράβι χάθηκε στο βάθος του ορίζοντα ....

Εγώ έπινα τον ένα καφέ μετά τον άλλον,

προσπαθώντας να καταλάβω τι έκανα λάθος.

Χαλάρωσα όταν κατάλαβα ότι δεν έχει νόημα,

να κυνηγάς πλοία φαντάσματα,

αλλά να ξέρεις που θέλεις να πας!!!

Σκέφτηκα να πάρω το επόμενο πλοίο ..

Παύλος Παυλίδης 26 /12/2014