Σήμερα

Σήμερα, δεν έχω λόγια για να πω..

Το μηδέν με πλησιάζει!!!!

Αράχνες γίνανε οι φόβοι μου...

Σήμερα ήρθε η μέρα που φοβόμουνα πολύ,

γιατί πρέπει το χτες κατάματα να δω,

και ύστερα, πίσω να το αφήσω!!!!

Σήμερα, πρέπει να καώ, στάχτη θέλω να γίνω...

Άμα δεν πεθάνω, δεν θα μπορέσω ποτέ να αναστηθώ!!!

Σήμερα, δεν έχω λόγια για να πω...

Μιλάνε μόνο οι πράξεις !!!

Ένα θόρυβο, νομίζω ότι άκουσα στην πόρτα,

Το σήμερα, μόλις με προσπερνάει...

Το αύριο δεν ξέρω τι θα φέρει,

Εγώ καθάριος, καρτερικά θα το προσμένω....

Παύλος Παυλίδης 12/07/2016

Το χρέος μου

 

Πριν ακόμα ανοίξω τα μάτια μου,

ισόβια με χρέωσαν, να κουβαλάω εσένα.

Το άψυχο κορμί μου!!!

Δεν ξέρω, αν ήσουν δανεικό, ή ιδανικό,

ζωή όμως έπρεπε να σου δώσω.

Έπρεπε μαζί σου να μάθω να πονάω!!!

Έπρεπε μαζί σου να μάθω να γερνάω!!!

Ήταν δύσκολο από εσένα να κρυφτώ.

Μα πιο δύσκολο ακόμα, 

να πάψω τόσο, να σε αγαπάω....

 Παύλος Παυλίδης 07/07/2016

Αιμορραγώ

 

Αιμορραγώ που δεν μπορώ να σε έχω

οπλίζομαι με υπερηφάνεια και αντέχω,

μα όταν πέφτει το σκοτάδι

ψάχνω για ένα σου σημάδι,

αιμορραγώ,...

Αιμορραγώ, όταν σε φέρνω στο μυαλό

δεν ξέρω τι είναι λάθος τι σωστό

τα χνάρια σου, μόνο ακολουθώ

έστω και αν ξέρω πως θα χαθώ

αιμορραγώ ...

Το σώμα μου άδειο από αίμα,

όλη μου η ζωή είναι ένα ψέμα

δεν με νοιάζει καθόλου αν πονώ

να...ήθελα, για λίγο να σε δω

αιμορραγώ...

Αιμορραγώ που δεν μπορώ να σε έχω

έλα εδώ, δεν το αντέχω

θέλω απόψε να σε δω

έλα και πάρε με από εδώ

Αιμορραγώ...

Αιμορραγώ αμέσως μόλις σε σκεφτώ

κάθε στιγμή κάθε λεπτό

θα ήθελα τώρα να σου πω

πόσο πολύ σε αγαπώ

Αιμορραγώ...

Παύλος Παυλίδης 04/07/2016

Αγάπη

Όνειρα πολλά κάναμε.

Σελίδες λευκές γεμίζαμε, στης αγάπης το λεύκωμα.

Κάθε τι ονειρεμένο, με αγάπη το είχαμε φτιάξει.

Μαζί σχηματίζαμε καρδιές σε απάτητες ακρογιαλιές,

όταν ο ήλιος κρυβόταν εκεί... πέρα από τον ορίζοντα!!!!

Στην πανσέληνο του Αυγούστου, μέσα στην θάλασσα ,

ο έρωτας μας  έπαιρνε φωτιά.

Στα ουράνια πετούσαμε...

Του έρωτα είχαμε φτερά !!!!

Μαζί περπατούσαμε τις ανηφόρες της ζωής.

Σε εύκολα και δύσκολα, είμαστε πάντα ένα,

κάνοντας τον έρωτα μας, αγάπη!!!

Αγάπη αγνή, αγάπη αληθινή.

Φαινομενικά τόσο εύκολο, μα όποιος έχει αγαπήσει,

ξέρει καλά, πόσο δύσκολη υπόθεση είναι η αγάπη.

Πονάει η αγάπη. Πονάει πολύ !!!!

Θα με αγαπάς για πάντα;

Θα σε αγαπώ καρδιά μου.

Θα σε αγαπώ, ενάντια στον χρόνο!!!

Παύλος Παυλίδης 28/06/2016

Σε λατρεύω

Σε λάτρευα, λες και ήσουνα θεός.

Εγώ, εγώ η αμαρτωλή!!!

Λάτρευα εσένα που μου έδειχνες,

πόσο πρόστυχο, είναι το κορμί μου!!!

Στα ουράνια με ταξίδευες.

Ταξίδια του μυαλού, χωρίς επιστροφή.

Εγώ, υποταγμένη στου έρωτα τις προσταγές,

τυφλά ακολουθούσα.

Ήθελα να κλέψω την κάθε σου στιγμή,

την κάθε σου αναπνοή.

Ήθελα το αύριο, μαζί να μοιραστούμε.

Μα εσύ, δεν ήσουνα θεός.

Πλασμένος ήσουν από ύλη!!!

Ψεύτικο ήσουν ομείωμα,

με τέχνη πολύ φτιαγμένο.

Ειδώλιο ήσουν γυάλινο,

που έσπασε με κρότο!!!

Μια φωτογραφία τώρα κρατώ,

σφιχτά στα δυο μου χέρια.

Τι και αν είμαστε χωριστά,

δεν ξέρω πόσα χρόνια.

Εσένα, μάτια μου κρατώ.

Ακόμα σε λατρεύω!!!

Παύλος  Παυλίδης  20/6/2016     

Μην περιμένεις

Μην περιμένεις να γιομίσει το φεγγάρι,

αρκούμαι και στο φως το λιγοστό

εσένα θέλω μόνο δίπλα μου

μία ζωή, μία ώρα, ένα λεπτό.

Μην μου θυμώνεις που δακρύζω,

έψαχνα χρόνια να σε βρω,

τα όνειρα μου τώρα χτίζω,

κάθε στιγμή κάθε λεπτό.

Μην μου ζητάς να κάνω πίσω,

γιατί είμαστε πάλι χωριστά,

τον έρωτα μας δεν θα σβήσω,

σαν κύμα στην ακρογιαλιά

Μην, μην, μην

μην είσαι τόσο μακριά

μην, μην, μην

μην την φοβάσαι την φωτιά

  

Μην περιμένεις να γιομίσει το φεγγάρι,

αρκούμαι και στο φως το λιγοστό

εσένα θέλω μόνο δίπλα μου

μία ζωή, μία ώρα, ένα λεπτό.

  

Παύλος  Παυλίδης  8/6/2016        

Υπομονή

Έκανα υπομονή...

Βάρκα ήμουν δεμένη, σε ένα μικρό λιμάνι.

Τα καράβια έβλεπα, να φεύγουν μακριά...

Εγώ ακίνητη, εκεί να περιμένω,

η άγκυρά μου, είχε σκουριά.

Αλμύρα γέμιζε όλο το σκαρί μου,

το κατάρτι μου, δεν είχε  πανιά...

Τα θαλασσοπούλια, είχα συντροφιά.

Αυτά γνώριζαν τα όνειρά μου,

αυτά με ταξιδεύαν, αλαργινά

Έκανα υπομονή...

Περίμενα μήπως φανείς,

μήπως σημάδι στον ορίζοντα μου δείξεις,

μα... μόνο ο φάρος που τρεμόσβηνε,

μου κρατούσε συντροφιά!!!

  

Δεν αντέχω, άλλο σε τούτο το λιμάνι....

Θέλω χωρίς πυξίδα να ξανοιχτώ,

το άγνωστο να φέρω πιο κοντά...

Δεν έχω άλλη υπομονή,

της άγκυρας, θέλω να βγάλω την θηλιά!!!

Τι και αν με αέρηδες και καταιγίδες ανακατευτώ;

Tι και αν μου σκίσουν τα πανιά;

Βάρκα είμαι στο κάτω - κάτω της γραφής.

Το άγριο πέλαγος, θέλω να κάνω αγκαλιά!!

Παύλος  Παυλίδης  6/6/2016