ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ

 

 

Τα αποτυπώματα ενός ανθρώπου μοιάζουν με τον φόβο.

Αόρατα είναι,

βελόνες που δεν γίνονται καρφιά.

Χνάρια σε μια λιακάδα,

που κρύφτηκε στην συννεφιά.

Ή κόκκοι άμμου σε μια αμμουδιά.

Όταν ένας κόκκος χάνεται,

τίποτα δεν το μαρτυρά.

Ίσως ήταν ένα ματαιόδοξο κύμα που έγινε αφρός,

σκιά ήταν που δεν έγινε ποτέ της φως.

Τα βήματα μας ξύλα στο τζάκι,

στάχτες στο τζάκι που έχασαν από την φωτιά.

Τα αποτυπώματα ενός ανθρώπου, 

μόνο όταν έδωσε και πήρε αγάπη είναι φωτεινά.

Άστρα στον ουρανό μας βλέπουνε από ψηλά.

Και όταν ένα αστέρι πέφτει,

είναι κάποιος που ξεχάστηκε.

Τον τράβηξε...η μοναξιά

 

Παύλος Παυλίδης 17 /11/ 2021

 

 

Υ.γ : αφιερωμένο εξαιρετικά στον πατέρα μου και στο αποτυπώματα που άφησε πάνω μας

ΕΠΕΦΤΑ

 

 

Έπεφτα χαμηλά, πολύ χαμηλά.

Κάτω από την γη ήταν το ριζικό μου.

Είδα το χώμα λάσπη να γίνεται

και εγώ βρώμικος στη λάσπη,

έμαθα να κολυμπάω.

Είδα τους φίλους μου,

σε ποντίκια να μεταμορφώνονται

και εγώ... συνέχιζα να σέρνομαι.

Έκλαψα με καυτά δάκρυα καιρό,

μα μετά τα κράτησα να τα δώσω εκεί που αξίζουν.

Ξάφνου, ένα χέρι αγάπης με κράτησε.

Πλέον νιώθω αγάπη για όλους,

μα πιο πολύ για αυτούς που με πρόδωσαν

και φύγαν μακριά.

Τώρα που είμαι όρθιος,

όταν θέλω να πάρω δύναμη,

σκύβω πιο χαμηλά.

 

 

Παύλος Παυλίδης 07 /11/ 2021

ΕΙΣΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙ

 

 

Για μένα είσαι το απόλυτο σκοτάδι.

Εξομολογητής ενός αμαρτωλού

που έχασε το φως του,

ψάχνοντας σε έρημο νερό να ξεδιψάσει.

 

Έρχεσαι αθόρυβα στα όνειρά μου

να υποτάξεις το ατίθασο κορμί μου,

ανείπωτες λέξεις να μου πεις,

λάγνα να με πλανέψεις.

 

Μάρτυρας μου είναι η σιωπή

τα κεριά που σβήνουν

όταν το φυτίλι τους τελειώνει,

ένα απαλό αεράκι, 

τον έρωτα τους σημαδεύει.

 

Και όταν ο ήλιος ξεπροβάλει...

τις πιο απόμακρες πτυχές μου

αχνά τις ακουμπάει,

εγώ σαν βράχος ακίνητος

το σκοτάδι περιμένω,

εσένα για να προσκυνήσω !!!

Παύλος Παυλίδης 29 /09/ 2021

ΓΙΑΤΙ

 

 

 

Μη με ρωτάς γιατί σου απαντώ με την σιωπή.

 

Τα αισθήματά μου τα νιώθω κεφάλαια,

που δεν μπορώ να επιστρέψω.

 

Δεν υπάρχουν λέξεις,

που να περιγράφουν πως πονώ

 

δεν υπάρχουν λέξεις,

που να μπορώ να τις τονίσω.

 

Μια χαραμάδα φως,

βλέπω σε ένα σκοτεινό δωμάτιο

 

δεν είμαι σίγουρος,

ότι μπορώ να την αγγίξω.

 

 

 

 

 

Παύλος Παυλίδης   Πόρτο Ράφτη 19/09/2021

ΣΕ ΘΕΛΩ

 

 

Θέλω να έρθεις εδώ,

μόνο εσύ και εγώ.

 

Μες στον δικό σου δρόμο θα χαθώ,

μα θα σε βρω.

 

Και όταν σε αγγίξω ,

σε άλλο κόσμο θα βρεθώ.

 

Ο πόθος μου είναι μεγάλος,

μακριά σου να ζήσω δεν μπορώ

 

Σαν μεθυσμένος οδηγός,

τις στροφές σου θα χαθώ.

 

Για μένα όλα τα όνειρα αρχίζουν,

με την λέξη σ΄ αγαπώ.

 

\Παύλος Παυλίδης Σκιάθος 28/08/2021

 

 

 

ΑΧΡΩΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

 

Το αλάτι που είχες στο κορμί σου νοσταλγώ.

 

Προσκύνημα για μένα,

 

τα ξεθωριασμένα γράμματα σου,

 

όταν με κόπο τα διαβάζω.

 

Μα, άχρωμος είναι ο χρόνος.

 

Περιμένει υπομονετικά,

 

να πέσουν όλες οι πευκοβελόνες,

 

να σβήσει ο ήλιος,

 

να χαθούν όλες οι σκιές,

 

να έρθει το σκοτάδι...

 

 

 

Παύλος Παυλίδης   Σκιάθος 28/08/2021

 

ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

 

'

 

Όρια η αγάπη δεν γνωρίζει.

 

Πως να ολοκληρωθεί κανείς

 

αν δεν γνωρίσει τον πόνο, την θλίψη,

 

την απόρριψη, αν δεν αφήσει τα δάκρυα του

 

να τα στεγνώσει ο επόμενος έρωτας,

 

που θα έρθει έτσι ξαφνικά;

 

Αβέβαιο είναι το μέλλον μας.

 

Στην κλεψύδρα του χρόνου,

 

την χαρά και την ευτυχία,

 

με χρήματα ποτέ σου μη μετράς.

 

Θυμάμαι τελευταία φορά,

 

πόσο γλυκά σε αγκάλιαζα.

Μέσα στα γαλαζοπράσινα μάτια σου είχα χαθεί.

 

Ρίγησα...

 

Ίσως ο καφές που πίναμε,

 

να ήταν για τελευταία μας φορά.

 

 

 

 

Παύλος Παυλίδης   08/08/2021