ΑΜΕΙΛΙΚΤΗ ΣΙΩΠΗ

 

 

 

Είχε έρθει η άνοιξη,

 

τα λουλούδια στους κήπους είχαν ανθίσει,

 

για μένα ήταν χειμώνας...

 

Είχε έρθει το καλοκαίρι,

 

ο ήλιος ήθελε να με αγκαλιάσει,

 

για μένα ήταν χειμώνας...

 

Είχε έρθει το φθινόπωρο

 

τα κίτρινα φύλλα χαλί είχανε στρώσει,

 

για μένα ήταν χειμώνας...

 

Και όταν ήρθε ο χειμώνας,

 

ήρθε η σιωπή...

 

Το ήξερα από καιρό ότι θα έρθει να με βρει,

 

το ήξερα ότι το πλήρωμα του χρόνου είχε έρθει,

 

το ήξερα κάθε φορά που κοιταζόμουν στο καθρέπτη

 

ότι το τίμημα θα ήταν ακριβό,

 

ότι αντιμέτωπος θα ερχόμουν με τον εαυτό μου

 

ότι το τίμημα θα ήταν η σιωπή.

Μια αμείλικτη σιωπή,

 

αμείλικτος δικαστής στα όνειρα μου.

 

Είχε έρθει ο χειμώνας...

 

 

 

Παύλος Παυλίδης 26/04/2023

 

 

ΔΕΣΜΙΟΣ

Starry night  over the rhone- vincent van gogh

Δεν είμαι δέσμιος του έρωτά σου.

Ο έρωτάς σου με ελευθέρωσε,

μου έδωσε φτερά,

με έκανε να ονειροβατώ,

μου έδωσε τις ανάσες,

για να έρθω να σε βρω.

Το άγγιγμά σου,

ρεύμα που με διαπερνά,

φως στο σκοτάδι φέρνει.

Σε παρακαλώ αγάπη μου,

κάνε δικό μας αυτό το βράδυ.

Σε παρακαλώ αγάπη μου,

πες στον ήλιο να μην μας περιμένει.

Και αν το ξημέρωμα μας βρει αγκαλιά,

μην φοβηθείς.

Αν ακούσεις θόρυβο δυνατό,

μην τρομάξεις.

Η καρδιά μου είναι που χτυπά ξανά και ξανά,

για σένα αγάπη μου,

Δέσμια του έρωτα,

μα ελεύθερη στις πράξεις.

 

 

Παύλος Παυλίδης   03/02/2024

ΟΥΡΑΝΟΣ

 

Έναστρη Νύχτα - Βίνσεντ Βαν Γκογκ

 

Ο ουρανός είναι μικρός

μόνο όταν δεν έχεις όνειρα,

όταν δεν έχεις να δώσεις σε κάποιον

που αξίζει τα δάκρυα σου,

όταν δεν τολμάς το αδύνατο,

να κάνεις δυνατό.

Ο ουρανός είναι μικρός,

όταν δεν έχεις μάθει να αγαπάς.

Πάρε από τον ήλιο την δύναμη,

πάρε από τον ήλιο το φως,

το σκοτάδι ποτέ σου να μην φοβηθείς.

Άσε τα σύννεφα να σε κάνουν πιο δυνατό,

όταν σου φέρνουν την βροχή,

άσε τον αέρα να γίνει φίλος σου,

άσε τον αέρα δίπλα σου, να σου σταθεί.

Και όταν βραδιάζει κοίτα ψηλά,

ο ουρανός είναι γεμάτος άστρα,

είναι γεμάτος όνειρα που περιμένουν εσένα,

για να κάνεις την ευχή.

Ο ουρανός θα είναι πάντα δικός σου,

αρκεί να το θέλεις και εσύ.

Παύλος Παυλίδης  30/ 01/2024

 

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

 

 Η επιμονή της μνήμης -Σαλβατόρε Νταλί

Τα συναισθήματα μου

δεν είχαν χρώμα.

Ίσως να έμοιαζαν λίγο με μία μπλε

ανταριασμένη θάλασσα,

που τα κύματα της γίνονταν αφρός.

Ίσως μέσα μου να υπήρχε το χάος,

να φώλιαζε ο πανικός.

Η συμφορά να χτύπαγε την πόρτα μου,

να γινόμουνα καπνός.

Μα ένα δάκρυ κύλησε,

ένιωσα μικρός.

Μικρός να είμαι δίπλα σου,

δίπλα σε τόσο φως..

 

 

Παύλος Παυλίδης   09/10/2023

ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ

 

 

Young Woman at a Window - (Σαλβαντόρ Νταλί 1925)

Ήταν σαν να ήταν χθες..

Θα έφευγε το καλοκαίρι,

θα έπεφταν τα κίτρινα φύλλα

του φθινοπώρου,

οι πρώτες της βροχής

θα αγκάλιαζαν το χώμα.

Ήταν σαν να ήταν χθες..

Δίπλα στο παράθυρο στεκόσουν.

Το βλέμμα σου ήταν στο κενό,

καθρέπτιζε την ψυχή σου,

ανήμπορο ήταν να δεχτεί

τον χειμώνα που θα ερχόταν.

Δεν με ρώτησες πότε,

γιατί έφυγα μακριά σου.

Τα δάκρυα σου είχαν στεγνώσει,

ο πόνος σε συντρόφευε,

κράταγε μαχαίρι.

Ήταν σαν να ήταν χθες..

 

 

 

Παύλος Παυλίδης   29/9/2023

ΚΡΑΤΑ ΜΕ

 

 

Rene Magritte : The lovers (1928)

Μην με αφήνεις μόνο θα χαθώ.

Τα σκαλιά της μοναξιάς τα φοβάμαι,

είναι ντυμένα με σιωπή και με σκιές,

που με τρομάζουν.

Μην με κοιτάς στα μάτια.

Γίνομαι αδύναμο πιόνι σε μια σκακιέρα.

Θα παραδοθώ!

Δεν έχω που να κρυφτώ, 

ο χρόνος αλύπητα με σημαδεύει.

Ξέρεις έχω πολύ καιρό να πω το σ’ αγαπώ.

Νομίζω τα δάκρυα μου φέρνουν την βροχή,

ο πόνος μου την καταιγίδα.

Κράτα με όμως, κράτα με σφιχτά.

Το αύριο πολύ γοργά με πλησιάζει.

Κράτα με, πάρε με αγκαλιά,

γέμισε με με φιλιά.

Τα κορμιά μας,

ας κάνουνε δικό τους αυτό το βράδυ.

 

 

 

Παύλος Παυλίδης   26/9/2023

ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

 

Το ταξίδι αυτό δεν είχε επιστροφή.

Το αντίτιμο του γυρισμού ήτανε μεγάλο.

Μόνο με αγάπη μπορούσες να πληρώσεις.

Εγώ είχα πολύ αγάπη μέσα μου,

μα δεν ήξερα πως να την δώσω.

Πως να την δώσω έτσι απλά,

χωρίς τον άνθρωπο που αγάπησα πολύ,

με αγάπη... να πληγώσω.

Το ταξίδι αυτό δεν είχε επιστροφή.

Έπρεπε να θυσιαστείς,

να χάσεις κομμάτι από την ζωή σου,

ή να θυσιάσεις ότι αγαπάς,

να χάσεις την μοναδική σου αγάπη.

Το ταξίδι αυτό δεν είχε επιστροφή.

Πόνο και συντρίμμια,

έβλεπες παντού δίπλα σου.

Ήταν ένα ταξίδι,

που ποτέ μου δεν ήθελα να κάνω.

 

 

 

Παύλος Παυλίδης   5/9/2023