Άδειο Λεύκωμα

Φυλλομετρώντας ένα άδειο λεύκωμα πήρα μια πένα για να γράψω.

Ασήμαντα πράγματα η σημαντικά δεν έχει ... τόση σημασία

Εγώ ήθελα να αφήσω  το στίγμα μου όπως και ο σελιδοδείκτης.

Τεράστιο κίνητρο οι άδειες σελίδες, λεωφόρος με κενές λωρίδες.

Έκλεισα τα μάτια μου και μύρισα το βρεγμένο χώμα.

Είδα τα πρώτα φύλλα του φθινοπώρου να φλερτάρουν με το έδαφος,

αδιαφορώντας για το που θα κοιμηθούν αυτό το βράδυ.

Ήπια μια γουλιά από παλαιό κόκκινο κρασί.

Γεύσεις από κόκκινα φρούτα του δάσους
και βανίλια πλημμύρισαν τον ουρανίσκο μου !!!

Ήμουν πια μόνος μου..

Εγώ απέναντι στις κενές σελίδες

Αυτές επιτακτικά μου ζητούσαν... κάτι να τους γράψω.

Αφέθηκα τελείως ελεύθερος.

Ήμουν πια έτοιμος να αφήσω το αποτύπωμα μου.

Έσκισα λοιπόν μια σελίδα.

Αυτά που είχα να γράψω ήταν μόνο για μένα!!!

Παύλος Παυλίδης   23 /09/ 2014

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Ενάντια στον χρόνο χωρίς οξυγόνο

Με έμαθες να περπατώ

Σε άγνωστα μέρη δίχως καρτέρι

Μήπως σε βρώ

Πύργοι στην άμμο έπεσαν κάτω

Βγάλαν φωτιά

Κόκκοι μικροί γίναν αστραπή

με μια σου ματιά

Συνοδοιπόροι σε μια φαύλα πόλη

εσύ και εγώ

Χαμένοι διαβάτες δίχως καν χάρτες

τα ψεύτικα εγώ

Κόκκινα φανάρια αφήνουνε χνάρια

μα δεν σταματώ

Τα προσπερνάω και σου φωνάζω

πως είμαι εδώ ....

Παύλος Παυλιδης  16 /9/2014

ΝΟΤΙΣΜΕΝΑ ΤΖΑΜΙΑ

Σε νοτισμένα τζάμια

Γράφω το όνομα σου

Σε άγνωστα μονοπάτια

Μεθώ με το άρωμα σου

Ίσως να μην το δείς

Ποτέ το μήνυμα μου

Μα ψάξε μέσα σου να βρείς

Τι λέει η καρδιά σου

Σε νοτισμένα τζάμια

Ξανάγραψα εγώ

Δίπλα στο όνομα σου

Την λέξη σ’αγαπώ

Το είδες και με φίλησες

Στον αχανή  τον χρόνο

Για αγάπη εσύ μου μίλησες

Μου έδιωξες τον πόνο.

Σε νοτισμένα τζάμια

έξω απο ένα μαγαζί

τα χείλη μας ενώθηκαν

λίγο πριν έρθει το πρωΐ

Παύλος Παυλίδης  Σεπτέμβριος 2014

ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Ταινία μικρού μήκους μοιάζει η αλήθεια

με ήρωες αληθινούς που δεν έχουν παίξει αλλού,

παρά μόνο στην ζωή τους.


Κάθομαι και σε κοιτώ.

Δεν σε πιάνω γιατί φοβάμαι.

Φοβάμαι πως το επόμενο πρωϊνό,

δεν θα μας βρει μαζί αγκαλιά.


Σου ψιθυρίζω όμως στο αυτί λόγια γλυκά
μόνο για σένα.

Φιλάω με πάθος τα χείλη σου,

αιχμαλωτίζοντας την κάθε αντίσταση σου.


Το έργο αυτό,

όσες φορές και αν ξαναπαιχτεί

με απίθανους κομπάρσους,

μόνο εγώ και εσύ

θα ξέρουμε πιο είναι το αληθινό.



Παύλος Παυλίδης  Σεπτέμβριος 2014

ΣΚΕΨΕΙΣ

Οι σκέψεις που έχω στο μυαλό

του ρολογιού είναι δείκτες,

που σε τρελαίνουν στο λεπτό

και... χάνονται τις νύχτες.

Λέξεις όπως η μοναξιά

δεν με γεμίζουν ενοχές.

Τώρα κοιτάζω μακριά

αφήνω πίσω μου το χθες.

Θέλω να νιώσω τον έρωτα

να με κοιτούν στα μάτια,

όνειρα ας κάνω αφανέρωτα

και ας γίνομαι κομμάτια.

Της αγάπης το ταξίδι

είναι στο χρόνο αχανές,

ξάφνου μόνο του αρχίζει

ανάβει γύρω του φωτιές!!!

Οι σκέψεις που έχω στο μυαλό

κάφτρες είναι που καίνε

που σε τρελαίνουν στο λεπτό

και ψέματα δεν λένε.

Παύλος Παυλίδης Μάϊος 2012

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Ατενίζοντας ένα ωραίο αύριο

φέρνω στην μνήμη μου την αλμύρα της θάλασσας

που την γεύομαι λίγη λίγη

αφήνοντας την  πάνω μου να στεγνώσει

Δεν ζητώ κάτι παράλογο

στα μάτια θελω να με κοιτούν

λίγοι άνθρωποι και εκλεκτοί

χωρίς να έχουν τάσεις φυγής

Τότε λευκή σαίτα γίνομαι

στα χέρια ενός μικρού παιδιού

ελεύθερος πετάω γνωρίζοντας  από πριν

ότι όταν θα πέσω δεν θα πονέσω....

Παύλος Παυλίδης    21/ 08/ 2014

ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ

 

Διασχίζοντας τα κύματα,

δεν ξέρεις αν αξίζει η προσμονή

λίγο πριν το πλοίο δέσει στο λιμάνι.


Βλέπεις την στεριά ολοένα να πλησιάζει..


Εσύ πριν την περπατήσεις,

ταξίδια μεγάλα του μυαλού έχεις κάνει.



Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής !!!


Το φανταστικό να γίνεται πραγματικότητα,

πριν καν το επόμενο ταξίδι αρχίσει.


Τα όνειρα είναι η τροφή του μυαλού..

Χωρίς αυτά είσαι ένας άστεγος ζητιάνος,

που ψάχνει παγκάκι για να κοιμηθεί το βράδυ.


Σε τέτοιο παγκάκι δεν βρέθηκα ποτέ,

αφού με όνειρα γεμάτη είναι η ζωή μου,

προσμένοντας πάντα να τα πιάσω.


Το πλοίο σφυρίζει για να δέσει στο λιμάνι....



Παύλος Παυλίδης 17 /08/ 2014