Άλλη μια μέρα

Άλλη μια μέρα πίσω από το παράθυρο κοντοστέκομαι...

Δεν θέλω να πλησιάσω άλλο να κοιτάξω μέσα από τις γρίλιες,

μα δεν μπορώ να το κάνω γιατί έχει αρχίσει και χαράζει ο ήλιος...

Έρχεται η ανατολή!!!

Ξέρεις η ανατολή μου θυμίζει εσένα...

Εσένα και όλα όσα ωραία πράγματα έχω στην ζωή μου.

Ο ήλιος πάντα δύναμη και χαρά μου δίνει.

Ο ήλιος για μένα είσαι εσύ, μόνο εσύ!!

Έρχεσαι σιγά σιγά και με χαϊδεύεις,

με αναστατώνεις σε όλο μου το κορμί και μετά...

μετά με καις!!!

Με καις με ένα τρόπο που μόνο εσύ ξέρεις

Κόλαση και παράδεισος μαζί,

κάνεις την πιο γλυκιά κατάλειψη μες στο μυαλό μου,

σταματώντας τον χρόνο πάνω στα χείλη μου.

Εσύ!!! Ο ήλιος μου!!

Έρχεσαι αθόρυβα τυραννικά και πολύ γλυκά με σκοτώνεις,

αφήνοντας τα σημάδια σου πάνω στο κορμί μου,

για άλλη μια μέρα, για ακόμα μια φορά.

Εσύ!!!

Παύλος  Παυλίδης  30/12/2015    

Ήθελες

Ένα βήμα πριν να κλείσω την πόρτα σε κοιτώ,

σε κοιτώ μες στα μάτια, προσπαθώντας να θυμηθώ,

να θυμηθώ τον μεγάλο έρωτα μας,

τον έρωτα που δεν θα τελείωνε ποτέ!

Στο τζάκι οι φλόγες τρεμοσβήνουνε,

ζητώντας επιτακτικά κούτσουρα για να ζήσουν...

αδιαφορώντας για τον έρωτα μας

που πάει να γίνει στάχτη.

Πες μου, λίγο πριν να φύγω το γιατί·

Γιατί ήθελες να με αλλάξεις;

Γιατί ήθελες να σκέφτομαι όπως και εσύ;

Ξέρεις, δεν μου άφηνες χώρο, εγώ ήθελα...

ήθελα μονάχα ελεύθερα να αναπνέω...

ήθελα ανιδιοτελώς να σε αγαπώ...

ήθελα να είμαστε δύο, πριν να γίνουμε ένα!

Νόμιζα ότι ήθελες, ότι και εγώ!

Γιατί δεν μιλάς;

Παύλος  Παυλίδης  29/12/2015    

Λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος

Λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος σκέφτομαι...

Σκέφτομαι τον εαυτό μου μες στο χρόνο.

Μία άδεια ταχεία, που εκτροχιάστηκε με μεγάλη ταχύτητα,

λίγο πριν πάρει την στροφή,

με θύμα τον οδηγό, κυνηγώντας όμορφα όνειρα,

όνειρα που φαίνονται εφικτά, μα όσο τα πλησιάζεις,

τόσο πιο πολύ σου ξεγλιστράνε.

Τι θα μπορούσα να αλλάξω;

Πως θα μπορούσα να αποφύγω το μοιραίο;

Εγώ δεν είμαι ο οδηγός;

Η χαρά της ταχύτητας όμως απαγορευμένη.

Αμαρτία,αμαρτία που πάνω της κολλάς

αδιαφορώντας για το που θα καταλήξεις,

όσο και αν ξέρεις πως θα πονάς.

Το πετσί μου με αμαρτία ποτισμένο,

το νιώθεις σαν το ακουμπάς,

ανήμπορο να αντισταθεί για ακόμα μια φορά.

Λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος σκέφτομαι,

κοιτώντας τους δείκτες που σαδιστικά σέρνονται,

στο ρολόι του τοίχου.

Είναι ευτυχία να είσαι άνθρωπος!!!

Παύλος  Παυλίδης  28/12/2015     

Χριστούγεννα

Χιόνισε, χιόνισε παντού,

χαρά παντού μεγάλη

η Γέννηση ήρθε του Χριστού

να μας ενώσει πάλι!

Γέμισαν οι πλατείες με παιδιά,

που έχουν τριγωνάκια,

ανάβουνε στις εκκλησίες κεριά

και γύρω στα παγκάκια!

Χριστούγεννα, Χριστούγεννα

γιορτάζει όλος ο κόσμος

Χριστούγεννα, Χριστούγεννα

σταμάτησε ο χρόνος.

Ο Χριστός μας ήρθε στη γη

χαρά παντού μεγάλη

λόγια αγάπης να μας πει

να μας ενώσει πάλι!

Χριστούγεννα, Χριστούγεννα

σταμάτησε ο χρόνος

Χριστούγεννα, Χριστούγεννα

γιορτάζει ο κόσμος όλος!

Παύλος  Παυλίδης  24/12/2015     

Ένα μεγάλο ταξίδι

Ένα ταξίδι μακρινό μαζί σου θέλω να πάω.


Όχι γιατί θέλω να ταξιδέψω μακριά,

αλλά να...


θέλω το ακατόρθωτο να πλησιάσω.

Με σένα, να έρθω πιο κοντά.

Εγώ καρδιά μου θα έρθω να σε βρω,

στην αγκαλιά μου μέσα θα σε κρύψω,

να βλέπεις αχνές ανατολές.

Και αν σε φεγγάρια μαύρα πέσουμε, 

πίσω μην κοιτάξεις.

Μην φοβηθείς,

τα μάτια έχε ανοιχτά.


Όταν είμαστε μαζί,

μικρά φωτάκια γίνονται φάροι


για να φωτίζουν τα μοναχικά μονοπάτια των ψυχών μας

δείχνοντας μας το δρόμο να μην χαθούν,

εκεί που σβήνουν τα κεριά...

Ένα ταξίδι μακρινό μαζί σου θέλω να κάνω.

Όχι γιατί θέλω να ταξιδέψω μακριά,

αλλά να...

το όμορφο αύριο κοντά μου θέλω να φέρω.

Παύλος  Παυλίδης  24/12/2015    

Ακροβατώντας

 

Ακροβατώντας στο απόλυτο κενό,

δεν ξέρω προς τα που να πάω.

Δεν ξέρω άμα πρέπει τα μάτια μου να κλείσω,

ή άμα πρέπει να ουρλιάξω!

Όπου και να κοιτάξω γύρω μου, ένα είναι το συναίσθημα.

Ένα συναίσθημα που δεν το βλέπεις, αλλά μόνο το αισθάνεσαι.

Φόβος με έχει κυριεύσει!

Φόβος για αυτά που θα χάσω, άμα μείνω ακίνητος.

Φόβος για το πόσο θα πονέσω, άμα κινηθώ!!!

Το κενό εκεί ακίνητο είναι και παραμονεύει,

δείχνοντας μου για ακόμα μια φορά την δύναμη του.

Δείχνοντας μου ακόμα μια φορά, πόσο ανίκητο είναι.

Αφουγκράζοντας την καρδιά μου, προχωρώ στο επόμενο βήμα.

Η αναπνοή μου, βαραίνει όλο και πιο πολύ κάθε λεπτό.

Κάθε λεπτό γίνεται ώρα ...και με σημαδεύει,

αμείλικτα μέσα στο χρόνο.

Αφήνομαι ελεύθερος, ακροβατώ....

Παύλος  Παυλίδης  23/12/2015    

Με έκλεισες μέσα

 

Γύρισες πολλές φορές το κλειδί στην κλειδαριά,

χωρίς να κοιτάξεις τι αφήνεις πίσω σου,

χωρίς να ακούσεις τις φωνές της συνείδησής σου,

χωρίς να ακούσεις τις φωνές μου.

Έτρεξα ξωπίσω σου να σε προλάβω, μα η πόρτα ήταν κλειστή.

Ήταν κλειστή σαν την καρδιά σου όταν σε πρωτογνώρισα.

Θυμάσαι που μου είχες δώσει το κλειδί του σπιτιού σου;

Μαζί με αυτό σου δίνω και την καρδιά μου, μου είπες!!!

Γιατί δεν ακούς που σου φωνάζω;

Γιατί δεν βλέπεις πόσο σε αγαπώ;

Ακόμα νιώθω την μυρωδιά από το άρωμα σου,

ακόμα ακούω την καρδιά σου να χτυπά,

τα δάχτυλα σου να ψάχνουν το κορμί μου,

στις φωτογραφίες σε βλέπω να μου χαμογελάς.

Γιατί δεν ακούς;

Η παρουσία σου, έστω και αν λείπεις είναι εκκωφαντική,

μου τρυπάει σαν σφαίρα το μυαλό,

με σκοτώνει έστω και αν είμαι ζωντανός,

με όση δύναμη έχω σου φωνάζω...

Άνοιξε την πόρτα, σε παρακαλώ...

Παύλος  Παυλίδης  17/12/2015