Καληνύχτα

Σημεία στίξης μοιάζουν τα κενά χρόνια

που επιμελώς απόθεσες

σε ένα ξεχασμένο ποίημα,

με μια ευχή.

Να μην τα βρεις ποτέ κανείς.

Ούτε καν εσύ ο ίδιος.

Μια ζωή….

Μα πως να προσπεράσεις τον εαυτό σου,

όταν σε βαραίνει μια σκιά;

Πως την συνείδηση σου να συντροφεύσει η σιωπή,

όσο αθόρυβα και αν έχεις περπατήσει;

Λίγο πριν σβήσει το φως

το είδωλο μου βλέπω σε ένα καθρέπτη,

να μου σιγοψιθυρίζει.

Το αύριο γίνεται παρελθόν,

όταν κοντά του έχεις φτάσει.

Καληνύχτα.....

Παύλος Παυλίδης 27/8/2018

Σημαία

Ανέμελα κυμάτιζε η σημαία.

Με πόση αφέλεια, με πόσο θράσος, με πόση λεβεντιά

προβάλλει ξανά και ξανά τα χαμένα ιδανικά,

των ονειροπόλων ανθρώπων.

Ένας ιστός σαν κατάρτι την κρατούσε

σε ένα απέραντο πέλαγος,

για να βλέπει τα σιωπηλά σωσίβια από ψηλά

και να γελά….

και ένα σχοινί,

την τύχη της, απρόβλεπτα να ορίζει.

Αυτή….ένα απλό πανί που τολμούσε

με όλους τους αέρηδες, κόντρα να τα βάλει.

Και αν η σημαία αυτή κάποτε σκιστεί,

η περίσσεια ελευθερία σίγουρα θα την έχει σκίσει!!!

Παύλος Παυλίδης 9/8/2018

Δείκτες

Μην τους κοιτάς τους δείκτες.

Αντιπερισπασμός είναι του ύπουλου του χρόνου.

Άχαρες σκιές σε ένα ακούρδιστο ρολόϊ,

που τον τοίχο νομίζει πως κοσμά.

Ψάξε πιο βαθιά.

Εκεί που χτυπά η καρδιά σου,

αναζήτησε να βρεις την αλήθεια,

όσο και αν πρέπει να πονάς.

Μην φοβηθείς να σπάσεις τον καθρέπτη.

Ένα απλό αντικείμενο είναι,

που είδωλα θέλει να γεννά.

Μα εσύ….

Εσύ είσαι ζωντανή μικρή μου….

Πάρε το ψαλίδι της ψυχής σου,

κόψε τα αόρατα δεσμά.

Η ζωή είναι ένα τραίνο.

Μπροστά σου δεν ξέρεις πότε περνά !!!!

Παύλος Παυλίδης 2/8/2018

Απόλυτο κενό

 

Είχε κοπάσει ο αγέρας,

είχε σβήσει η πυρκαγιά.

Οι καμπάνες είχαν σταματήσει,

τα πρόσωπα ήταν βουβά.

Ήδη είχε βραδιάσει,

τα όνειρα μου πήρανε φωτιά.

Τότε ήρθατε….

Ένας – ένας όλοι άγνωστοι,

γυρεύατε μια μεγάλη αγκαλιά.

Μην μας ξεχάσετε…

Ποιητή, όπλισε την πένα σου και γράψε.

Πάρε για μελάνι την ψυχή μας και άπλωσε την όσο μπορείς,

όσο μπορείς πιο μακριά.

Μα δεν μπορώ!!!

Πως τόσο ανείπωτο πόνο, να αφήσω στο χαρτί;

Πως να περιγράψω το απόλυτο κενό;

Πως να παρακάμψω το γκρίζο

που δεν είναι από μπογιά,

αλλά από την στάχτη των νεκρών;

Σσσσσς …από την σιωπή.

Σσσσσς …. από σεβασμό προς τις χαμένες άδικες ζωές.

Αυτά θα γράψω!!!!

Σε παρακαλούμε…έλα

Έλα, να σε κάνουμε ακόμα μια αγκαλιά.

Έλα…από τις στάχτες μας κρατήσαμε μια φλόγα.

Μην φοβάσαι δεν θα καείς, κράτα την σφιχτά.

Κράτα την ζωντανή, βάλε την σε κάθε ανθρώπινη καρδιά.

Αυτή η φλόγα είναι η ελπίδα.

Όσο θα καίει, θα πολεμάμε την φωτιά….

Παύλος Παυλίδης 30/7/2018

Αυτό το άγαλμα ονομάζεται «Μελαγχολία - Κενότητα» και δημιουργήθηκε από τον Albert Gyorgy, έναν καλλιτέχνη πατέρα που είχε χάσει το παιδί του. Απεικονίζει το κενό που αισθάνεται ένας γονέας μετά την απώλεια ενός παιδιού...

Άμμος

Μια χούφτα άμμος που έπεσε από ψηλά σιγά – σιγά,

είναι η αγάπη.

Απρόσμενη…

Κόκκος – κόκκος που ερωτεύτηκε παράφορα το κύμα.

Έρωτας που έγινε αφρός,

λίγο πριν δύσει το φεγγάρι.

Μια πεταλούδα πολύχρωμη ξέγνοιαστη

λίγο πριν χαθεί για πάντα,

στο τζάμι ακουμπάει.

Το μπουκάλι αδειάζει…

Έλα να πιούμε μαζί,

την τελευταία σταγόνα από κρασί.

Έλα το πάθος μας να μοιραστούμε,

την επιθυμία μας να κάνουμε υποταγή,

σε άγνωστους κανόνες.

Η ζωή είναι τόσο μικρή,

εμάς να περιμένει !!!

Παύλος Παυλίδης 13/7/2018

Χαμένη στην σιωπή

Υποδουλωμένες ήταν οι λέξεις,

φυλακισμένες σε ένα στόμα ερμητικά κλειστό.

Είχανε εξευτελιστεί για λίγη ελευθερία,

μα δεν θέλανε να κάνουν,

ούτε ένα βήμα παραπάνω,

ένα βήμα για να έρθει το φως,

λιγάκι πιο κοντά.

Στο παιχνίδι των αντιπαραθέσεων είχες χαθεί,

ψάχνοντας ανυπόμονα τον εαυτό σου,

να ανατρέψει το είδωλο σου

σε ένα βρώμικο καθρέπτη.

Ένα απλό πιόνι έγινες στου έρωτα την σκακιέρα.

Την σιωπή την είχε ακολουθήσει,

μία ένοχη σιωπή....

Παύλος Παυλίδης 9/7/2018

Το σημάδι

Γιέ μου …

Γεννήθηκες πρωϊ, χαράματα.

Έξω τραγουδούσανε πουλιά,

να σε καλωσόρισουν.

Σου κόψανε τον ομφάλιο τον λώρο,

για να μπορέσεις ταξίδια μακρινά

μονάχος σου, να κάνεις.

Όταν σε πήρα αγκαλιά,

χάθηκα στα υπέροχα γαλάζια σου ματάκια.

Η ζωή μου όλη πέρασε από μπροστά μου

& σταμάτησε σε σένα.

Σε εσένα καρδούλα μου,

σε εσένα μονάκριβε μου.

Ένα πυρωμένο σ’ αγαπώ,

μου άφησε σημάδι βαθιά μες στην καρδιά μου

και το σημάδι αυτό θα με ακολουθεί,

όσο αυτή χτυπάει ….

Παύλος Παυλίδης 29/6/2018

Στον μονάκριβο μου Πέτρο