ΑΙΜΑ

 

 

Pablo Picasso : Γυναίκα

Αίμα που κυλά στις φλέβες,

την καρδιά μου πλησιάζεις αθόρυβα,

μες στην σιγαλιά.

 

Ίσως να θέλεις κάτι να μου ψιθυρίσεις,

ίσως να θέλεις να έρθεις πιο κοντά,

ίσως να θέλεις να μου πεις πως με αγαπάς.

 

Σταγόνα – σταγόνα με πονάς

νιώθω να με διαπερνάς

άραγε απόψε γιατί με προσπερνάς;

 

Το σημάδι σου πάνω μου αφήνεις,

οι αναμνήσεις σου χείλη που τα αγάπησα και φύγαν μακριά.

 

Ένα κούτσουρο στο τζάκι

την φλόγα προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή,

αυτή η φωτιά πόσο κρίμα είναι στάχτη να αφήσει,

να φύγεις μακριά.

 

Φύγε αγάπη μου,

την φλόγα σου θα έχω πάντα αναμμένη στην καρδιά...

 

 

 

 

 

Παύλος Παυλίδης 9/02/2023

ΤΡΕΜΩ

 

 

Figure at a window : Salvador Dali

Τρέμω με την ιδέα μην σε χάσω,

τρέμω με την ιδέα τα παραθυρόφυλλα όταν ανοίξω

να μην σε δω.

 

Δεν μπορώ το αύριο να με βρει

χωρίς το κορμί σου να αγγίζει,

χωρίς τα χείλη σου να ακουμπώ.

 

Μες στη ματιά σου περπατώ,

έρημος ... χωρίς να έχω νερό,

μες στα φιλιά σου χάνομαι

αγάπη μου, έλα εδώ.

 

Γιατί η νύχτα να είναι τόσο μικρή;

 

Γιατί η αγάπη να είναι αγκάθι που πονά;

 

Γιατί το δάκρυ μου να είναι σταγόνα σε ένα γκρίζο ωκεανό ;

 

Σε βλέπω που φεύγεις μακριά,

τα βήματα σου δεν τα φτάνω όσο και αν προσπαθώ

 

Τρέμω με την ιδέα μην χαθείς,

 

τρέμω το δωμάτιο του έρωτα να είναι αδειανό.

 

Γιατί την αγάπη να την χαράζει η μοναξιά ;

 

Γιατί η αγάπη να είναι αγκάθι που πονά;

 

 

Παύλος Παυλίδης 29/01/ 2023

ΘΕΡΙΝΑ ΣΙΝΕΜΑ

 

 

Στα θερινά τα σινεμά,

ταινία μικρού μήκους

που δεν παίχτηκε ποτέ η ζωή μου.

 

Δεν ξέρω αν είναι πιο πολλές οι χαρές ή οι λύπες

αλλά ξέρω ότι είμαι εκεί.

 

Πρωταγωνιστής και όχι κομπάρσος σε αυτό το έργο.

 

Θιασώτης των όμορφων στιγμών αφήνομαι και δίνομαι,

 

σαν μια μικρή πέτρα την γη να ακουμπήσω.

 

Δεν θέλω να κάνω θόρυβο,

αλλά η ματαιοδοξία μου θέλει να αφήσει στην άμμο

το αποτύπωμα της.

 

Δεν ήθελα να πέσει η αυλαία, αλλά έπιασε βροχή.

 

Σε λίγο θα ερχόταν ο χειμώνας...

 

 

Παύλος Παυλίδης 15/06/ 2022

ΔΙΚΑΙΩΜΑ

 

 

Πίνακας : Το φιλί - Klimt

Δεν μπορούσα να συμφιλιωθώ,

με την ιδέα ότι δεν θα σε ξαναδώ.

 

Δεν είχε καμία σημασία για μένα,

αν ήταν βράδυ ή μεσημέρι,

αν ο ήλιος ήταν καυτός

ή

μέσα σε σύννεφα είχε κρυφτεί,

χωρίς χρονοτριβή.

 

Αδημονούσα να χαθώ μέσα στα αδηφάγα χείλια σου.

Ότι αμαρτία είχα πάνω μου,

ήθελα να αφήσω στο κορμί σου

για να εξιλεωθώ.

 

Θυμάμαι πόσο ράθυμα άφηνα την ματιά μου,

σε κάθε μας αποχαιρετισμό.

Είχα δικαίωμα στην ελπίδα,

μα εσύ ήσουν μακριά.

 

Παύλος Παυλίδης 6/06/ 2022

 

ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

 

 

Πίνακας: Claude Monet

Ο χρόνος είναι εχθρός.

Βασανίζει τις ασθενικές ψυχές,

που αφήνονται στην δύνη των χαμένων ηλιαχτίδων.

 

Μα είναι και φίλος που σε συντροφεύει,

όταν στον έρωτα σταματάει,

δίνοντάς σου αναπνοές,

δίνοντάς σου το δικαίωμα να ζήσεις μια στιγμή,

που θα θυμάσαι μια ζωή.

 

Ο χρόνος είναι φύλακας,

που κλειδώνει την ασχήμια,

αλλά και την ομορφιά,

σου δίνει απλόχερα την πίκρα,

αλλά και την χαρά.

 

Μια στιγμή, ένα λεπτό,

αλήθεια δεν ξέρω αν είναι αρκετό.

Στον χρόνο ήμουν χαμένος,

εσένα πριν να βρω...

Παύλος Παυλίδης 5/05/ 2022

ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΚΡΙΑ

 

 

Πίνακας : Το κορίτσι με το μαργαριτάρι Johan Vermeer (1632-1675)

Και αν έχω να σε δω καιρό,

δεν ξέχασα.

 

Πως να ξεχάσω που με τον έρωτά μας

γινόμαστε θεοί;

 

Πετάγαμε πάνω από τα σύννεφα,

τους ανθρώπους βλέπαμε μικρούς, από εκεί ψηλά.

 

Άλλες φορές σε μια ερημική παραλία,

γυμνοί κυλιόμασταν, πάνω στην άμμο.

 

Και άλλες στιγμές ξημερώματα,

περιμέναμε αγκαλιασμένοι την ανατολή,

να χαϊδέψει τα κορμιά μας.

 

Και αν νομίζεις ότι είσαι μακριά,

πλανιέσαι οικτρά καρδιά μου.

 

Ακόμα νιώθω τόσο νωπές,

 τις μνήμες του έρωτά σου.

 

Παύλος Παυλίδης 11/04/ 2022

ΑΠΟΚΟΣΜΟΣ

 

 

Edvard Munch - The Scream

Αγγίζω το πάτωμα,

δίπλα σε ένα σπασμένο καθρέπτη.

Μια μαύρη σκιά με ακολουθεί,

απομεινάρι της ένοχης ζωής μου.

 

Δεν ξέρω αν ανήκω στον κόσμο αυτό,

περαστικός που έπρεπε

μια μισάνοιχτη πόρτα πίσω του να κλείσει.

 

Ότι αγάπησα και αγαπώ,

φωτιά και πάγος.

Φοβάμαι τόσο πολύ να τα ακουμπήσω!!!

 

Αποτραβιέμαι...

Φεύγω μακριά.

Αστέρι σε ένα ασήμαντο ξένο ουρανό

θέλω μονάχος να φωτίσω,

τις πιο σκοτεινές μου πτυχές,

πριν να εξαϋλωθώ.

 

Απόκοσμος;

Ή μήπως εραστής των εφήμερων στιγμών;

Απόκοσμος;

Ή προστάτης των ευαίσθητων ψυχών;

 

Τα ερωτήματα αυτά συχνά με βασανίζουν.

Εύχομαι κάποια στιγμή,

τον εαυτό μου στον καθρέπτη με θάρρος να κοιτάζω.

 

 

 

Παύλος Παυλίδης 22 /02/ 2022