Απαγορευμένο δάσος

Σε απαγορευμένο δάσος βρέθηκα να περπατώ,

μέσα σε καταχνιά ένα βράδυ.

Το λιγοστό φως του φεγγαριού, δεν φώτιζε την ψυχή μου!

Οδηγό έβαλα τις τύψεις μου, τους πάει το σκοτάδι...

Μα οι τύψεις μου είναι τυφλές, δεν ξέρω που πηγαίνω.

Χαμένος είμαι...Χαμένος μες στις τύψεις.

Άγγελος δεν γεννήθηκα, ούτε θα ήθελα να είμαι,

μα μέσα μου το κακό  ρίζωσε, 

μεγάλωσε κλαδιά παντού βγάζει .

Όταν πέφτει η νυχτιά, διόλου δεν με τρομάζει!!!

Μέρος του δάσους είμαι πια και εγώ ...

Απαγορευμένος,γεμάτος μαύρες ρίζες,

τρέφομαι με σκοτάδι....

Πριν με ακουμπήσεις σκέψου το,

δηλητήριο έχω που πετρώνει...

Αν κάποτε φύγω από εδώ,

δεν ξέρω πως θα είναι η ανάσα μου, 

πως θα είναι τα φιλιά μου.

Απαγορευμένος είμαι από τα νύχια ως την κορφή...

Όλους όσους αγαπώ, σας θέλω μακριά μου....

Παύλος Παυλίδης 04/08/2016