Κοπελιά
σε κέρασαν πικρό καφέ απόψε
Κρίμα….
Είχες
ανάλαφρα αφημένο πάνω σου,
ένα υπέροχο ερωτικό στεφάνι.
Με νυχτολούλουδα
και γιασεμιά,
νομίζω το είχαν πλέξει.
Ο έρωτας
σου ήταν αγνός,
κατάλευκο
σεντόνι.
Μα….
Σταμάτησαν
οι δείκτες του έρωτα, ξάφνου να γυρίζουν.
Τί και
αν ήταν Αύγουστος, για εσέ ήταν χειμώνας.
Πάγωσε
η καρδούλα σου μικρή μου ξελογιάστρα.
Η μικρή
άρκτος χάθηκε από τον ουρανό σου.
Χωρίς
αστέρια πως να ζεις;
Ποιος
το βράδυ όταν έρχεται,.
γλυκά
θα σε αγκαλιάσει;
Ένα
δάκρυ κύλησε καυτό.
Μην κλαις
καρδιά μου.
Ήταν
γραφτό..
Οι έρωτες
που χάνονται γεμίζουν λευκές σελίδες!!!
Το λεύκωμα
σου αδειανό,
θαρρώ
πως είναι ακόμα…
Παύλος
Παυλίδης 23/08/2017
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου