Εκεί που
με στιγμάτισε ο πόνος,
έμαθα
να μ΄ αγαπώ.
Έπαψα να
είμαι ένας αόρατος άνθρωπος.
Ήθελα στην
επιφάνεια να βρεθώ.
Στις άκρες
των ματιών σου χάθηκα.
Μες στο
σκοτάδι θεέ μου πες μου πως άντεξα.
Πες μου
σε παρακαλώ.
Η ζωή
είναι φως, είναι έρωτας,
είναι ένας χάρτης μακρινός.
Εγώ..
μια
κουκκίδα σε ένα άσπρο χαρτί ήμουνα πριν σε γνωρίσω.
Μα…
τώρα νοιώθω
σαν θεός.
Εκεί που
με στιγμάτισε ο πόνος σε βρήκα.
Ευτυχώς!!!!
Παύλος
Παυλίδης 19/10/2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου