
Πίνακας Νικηφόρου Λύτρα - Αναμονή ( 1895- 1900)
Κι όμως..
Μέσα σε αυτό το μικρό δωματιάκι,
είχε χωρέσει ένας τεράστιος ήλιος.
Εκτυφλωτικός δεν μπορούσες
μέσα του να δεις χωρίς να καείς,
χωρίς να σου αφήσει μόνιμο
σημάδι.
Ήταν τόσο δυνατός, λες και
ήτανε σκοτάδι.
Φως και σκοτάδι…
Θρέφουν το ένα θανάσιμο μίσος
για το άλλο,
μα δεν μπορούνε να ζήσουν
χωριστά.
Μίσος που το προσπέρασε μια
άπονη αγάπη
για να βαδίσει μοναχικά.
Αυτά τα μοναχικά μονοπάτια,
είναι που σου χαράζουν μια
ζωή.
Αυτό είναι το τίμημα της ίδιας
της ζωής,
το τίμημα που χρήματα δεν
αγοράζουν.
Ένα φιλί δίχως αύριο,
μια ματιά ανάμεσα σε
βουρκωμένα μάτια.
Η υποταγή του πάθους μέσα
σου
πόνο να σου δίνει μια ζωή.
H ζωή
μας ήταν σε αναμονή ….
Παύλος
Παυλίδης 3/4/ 2018
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου