Ονειροπαγίδα

Είχα φτιάξει μέσα στο μυαλό μου, 

μια ονειροπαγίδα.

Έβαζα εκεί όλα τα όμορφα όνειρα μου ένα - ένα,

και τα ξαναέβλεπα το βράδυ.

Αυτά  όμως αγαπούσαν μόνο το σκοτάδι.

Έπειτα,

 χάνονταν στις πρώτες αχτίδες του ήλιου.

Χάθηκαν λουλούδια όμορφα,

βόλτες σε παραλίες.

Στέγνωσαν καυτά φιλιά,

έρωτες μείνανε στην μέση.

Οι πύργοι από άμμο πρέπει να ήταν, 

γιατί δεν έμεινε κανένας.

Βήματα σε ακροθαλασσιές,

με κύματα σβηστήκαν.

Η ονειροπαγίδα ήταν πάντα εκεί,

εκεί μες στο μυαλό μου,

να μου θυμίζει πως με όνειρα τρέφεται ο νους.

Χωρίς όνειρα, φτωχός θα είμαι πάντα.

Τα όνειρα,

με όνειρα γεμίζουν.

Σε ένα δωμάτιο κλείστηκα,

μόνος με τον εαυτό μου.

Το φως απ'έξω το άφησα, 

να μην με εμποδίζει,

την ονειροπαγίδα μου δεν θέλω να αδειάσω.

Σε ένα δωμάτιο είμαι γυμνός,

μαζί με την ψυχή μου.

Σε ένα δωμάτιο είμαι γυμνός,

με όνειρα γεμάτος.

Παύλος  Παυλίδης  01/09/2015