Με
ρώτησες αν είμαι έτοιμος για ταξίδι μακρινό,
για
ένα ταξίδι, που ίσως δεν έχει επιστροφή.
Σε
άγνωστα μέρη μου είπες πως θα με πας,
εκεί
που άγγελοι και διάβολοι χορεύουνε μαζί,
εκεί
που ο θόρυβος συναντάει την σιωπή,
εκεί
που φως και σκοτάδι γίνονται ένα.
Τότε
σου μίλησε το απορημένο μου κορμί
τα
ανασηκωμένα φρύδια μου,
το
αμήχανο χαμόγελο μου.
Έλα
μην διστάζεις,
έλα
το αδύνατο να κάνουμε δυνατό,
όρια
μην βάζεις στο ταξίδι,
εμείς
μόνο ορίζουμε την μηχανή του χρόνου.
Έσβησες
τα φώτα και με πρόσταξες τα μάτια σου να κοιτάξω.
Και
άνοιξες τα μάτια της ψυχής, φως άπλετο πλημμύρισε τον χώρο.
Μαζί
μου θα κάνεις ταξίδι αστρικό,
μαζί
με εμένα μόνο, ταξίδι μαζί στο άπειρο θα πάμε
εκεί
που μόνο σε πάει η δύναμη της αγάπης !
*Εμπνευσμένο από τον πίνακα της Βίκυ Μπενετάτου
Ταξίδι στο άπειρο από την συλλογή Εικόνες του
σύμπαντος
Παύλος
Παυλίδης 08/09/2015
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου