Σκιάχτρο

Σκιάχτρο είμαι, σε ένα άγονο χωράφι

τα κοράκια έχω για συντροφιά,

προσπαθώ να τα κρατήσω μακριά από εσένα,

όπως και τις στενάχωρες σου σκέψεις.

Τα ρούχα μου τρύπια είναι,

ξύλινο είναι το κορμί, ξύλινη και η καρδιά μου

ανδρείκελο είμαι άγριο, ανδρείκελο σταυρωμένο

μέχρι που μου έδειξες, τον πρώτο σου βλαστό...

Τα σύννεφα έρχονται να δούνε το χωράφι

έρωτες κάνουνε τρομερούς, ρίχνοντας την βροχή τους

το χώμα σου γίνεται καρπερό, ανθούν όλοι οι καρποί σου,

μου δίνεις λόγο ύπαρξης, λόγο τους άλλους να τρομάζω.

Σκιάχτρο είμαι φοβερό, ανδρείκελο από ξύλο

μα εσύ ιππότη με έκανες, χωρίς να το γνωρίζεις...

Παύλος  Παυλίδης  19/09/2015